Ból przewlekły narządu ruchu, a zwłaszcza stawów kręgosłupa w odcinku lędźwiowym jest przyczyną dużej ilości niepełnosprawności niż jakiekolwiek inne problemy zdrowotne.
Stan pacjenta oraz jego ograniczenia w czynnościach dnia codziennego oraz zaawansowanie danej jednostki chorobowej, są kluczowym kryterium doboru terapii. Podjęcie działań usprawniających powinno być holistyczne, nakierowane na rożne układu, a nie tylko objawowym działaniem tzw. punktowym w miejscu występowania bólu. Ciało człowieka jest jedną integralną częścią tu wszystko jest ze sobą połączone. Zaburzenia pracy w obrębie jednego stawu generuje szereg nieprawidłowości w innych dystalnych częściach ciała. Pojawienie się bólu w jednym konkretnym miejscu, nie zawsze wiąże się patologią akurat tego obszaru. Pojawienie się dyskomfortu w odcinku lędźwiowym może być spowodowane zaburzeniem ruchomości stawów kręgosłupa w odcinku piersiowym. To jak silny ból występuje zależy m.in od tego jakie główne funkcje pełni dany obszar. W tym przypadku odcinek lędźwiowy kręgosłupa jest mocno związany z utrzymywaniem równowagi, położeniem środka ciężkości, a także występowaniem silnych mięśni posturalnych.
Dobór form i metod leczenia zależy od celów terapii oraz przeciwskazań występujących w poszczególnych zabiegach. Bodziec musi być optymalny, gdyż zbyt niski nie pobudzi procesów naprawczych zaś zbyt wysoki zaburzy. Połączenie bodźca fizykalnego z terapią manualną oraz ćwiczeniami jest różnorodną formą terapii i na ogół daje bardzo dobre efekty terapeutyczne.
Korzyści z proponowanej terapii
Profilaktyka i regularne stosowanie różnych form fizjoterapii znacząco zmniejsza ryzyko licznych kontuzji, chorób przewlekłych i bólu z nimi związanego. Ruch poprawia dobrostan fizyczny jak i psychiczny.
Pacjent który przestrzega zaleceń fizjoterapeuty i po zakończonej terapii nadal ćwiczy oraz dba o siebie, to dłużej cieszy się wypracowaną sprawnością.
Zapraszam serdecznie do współpracy